Ekonomia

Instytucja taka jest podmiotem, który nie jest bankiem i instytucją kredytową. Jej podstawowymi operacjami, które przynoszą najwięcej dochodów są: obrót akcjami, czyli nabywanie ich i zbywanie; udzielanie pożyczek z własnych kosztów; udostępnianie składników majątkowych na podstawie umowy leasingu; wszelkie usługi polegające na zdobywaniu i zbywaniu wierzytelności; usługi, podczas których dochodzi do transferu pieniędzy; emisja i zarządzanie instrumentami płatniczymi; udzielanie gwarancji, poręczeń lub zaciąganie innych zobowiązań nie ujmowanych w bilansie; obrót i zarządzanie terminowymi operacjami finansowym, instrumentami rynku pieniężnego oraz papierami wartościowymi; uczestniczenie w tworzeniu papierów wartościowych lub świadczenie usług, które są z nimi związane; wszelkie usługi zarządzające, a w tym inwestycje; świadczenie usług brokerskich na rynku pieniężnym. Na rynku jest wzrastająca tendencja korzystania z instytucji finansowych, ponieważ oferują one konkurencyjne ceny za usługi w porównaniu do banków komercyjnych. Ciekawe jest również to, że pojawiły się na rynku instytucje zagraniczne i dobrze prosperują. Definicja Instytucji finansowej na gruncie polskiego prawa nie jest jednolita. Kodeks spółek handlowych do instytucji finansowych zalicza banki i instytucje kredytowe, ponieważ uznaje on, że taka instytucją są wszystkie organy zajmujące się operowaniem zasobami finansowymi, czyli gromadzenie i wydatkowanie środków. Co więcej mówi on, iż do instytucji zalicza się przede wszystkim banki oraz oprócz nich również kasy oszczędnościowe, zakłady ubezpieczenia oraz zakłady reasekuracyjne.

Jest to zabezpieczenie banku w przypadku, gdyby klient banku nie spełniał określonych zobowiązań wynikających z umowy zawartej między nim a bankiem. Inaczej nazywa się ją listem gwarancyjnym. Gwarancja ta jest dokumentem, w którym zagwarantowane jest, iż jeśli klient danego banku nie będzie w stanie uregulować zobowiązań wobec osoby trzeciej to zrobi to za niego jego bank. Gwarancja daje beneficjentowi pewność wykonania umowy przez jego kontrahenta. Ma zabezpieczyć beneficjenta gwarancji nie tylko przed ryzykiem niewypłacalności, lecz również ryzykiem długoterminowego i trudnego dochodzenia roszczeń. Gwarancja bankowa jest umową nienazwaną, jednak wspomina o niej prawo bankowe. Jest to zobowiązanie samodzielne i niezależne od wszystkich innych transakcji i umów. Udzielnie gwarancji następuje na wniosek przedsiębiorstwa, więc podlega on analizie i ocenie. Gwarancja taka może być również rodzajem pomocy publicznej, pod warunkiem, że gwarancja instrumentu dłużnego jest udzielana przez gwaranta, który dysponuje środkami publicznymi. Warunki udzielenie gwarancji w takim przypadku odbiegają od formy rynkowej. Takie działanie nosi nazwę pomocy publicznej i musi być notyfikowane do Komisji Europejskiej w przewidzianej procedurze. Jest też możliwość aby pomoc publiczna obejmowała całą wartość danego instrumentu objętego gwarancją wraz z kosztami tego poręczenia, jeśli udowodni się, że spełniony jest test prywatnego inwestora, lecz jest to procedura ryzykowna i niejednoznaczna. Nie jest to jednak łatwe.

Karta płatnicza jest to plastikowa prostokątna karta z magnetycznym paskiem. Dokonuje się nią płatności ręcznie-za towary i usługi dopiero co wykonane, lub automatycznie. Można nią jedynie płacić, a nie dokonywać na niej operacji, tak jak na karcie bankowej. Jej cechą charakterystyczna jest to, że nie posiada kodu pin. Ubiegać się o nią mogą jedynie właściciele kont osobistych. Karty płatnicze dzielimy na pięć rodzajów. Pierwsze to karty kredytowe, które umożliwiają posiadaczowi korzystanie ze środków, których aktualnie nie ma na rachunku, do wysokości limitu kredytowego określonego przez bank. Bank sam ustala termin spłaty tej pobranej kwoty. Jako termin spłaty zadłużenia przyjmuje się zazwyczaj 25-30 dni. Często wyposażona jest w “grace period” czyli okres, w którym odsetki nie są naliczane. karta kredytowa nie musi być powiązana z kontem, a wyjęcie gotówki z bankomatu od razu jest oprocentowane w przeciwieństwie do transakcji bezgotówkowych. Drugi rodzaj kart to karty debetowe. Są one wydawane do rachunku bankowego, a kwota pobierana z kąta nie może przekraczać sumy, jaka posiada na koncie jej właściciel. Trzeci rodzaj to karty obciążeniowe, czyli karty wydawane dla posiadacza rachunku bankowego. Bank udziela posiadaczowi kredytu i co jakiś czas (najczęściej 1 miesiąc) wystawia mu rozliczenie, którego równowartość pobiera z konta. Czwarte to karty przepłacone, które musza być wcześniej zasilone kwotą, aby później można nią było dokonać transakcji. Ostatnie to karty wirtualne, karty są jedynie zarejestrowanym w systemie rozliczeniowym numerem – nie są wydawane w fizycznej postaci.

W roku 2009 odnotowano bardzo dobrą i ważna informacje dla Polski, a mianowicie spadek bezrobocia. Stan ten ma się utrzymać do wakacji 2010 roju, kiedy to przybędzie absolwentów szkół chętnych do pracy. Jest jednak jedna niepokojąca myśl, że jeśli nastąpi większy kryzys w gospodarce światowej, to może nastąpić wzrost bezrobocia. Nie można jednak obawiać się na zapas i trzeba mieć nadzieje, że światowa gospodarka podniesie się z upadku. Jak na razie ciągle odnotowuje się największe bezrobocie w województwach: warmińsko-mazurskim, zachodniopomorskim, kujawsko-pomorskim i świętokrzyskim. Przyczynami jest rozwój tamtych terenów, zastępowanie pracy ludzkich rak przez maszyny. Jest to tzw. Restrukturyzacja przemysłu. Poza tym duża liczba bezrobotnych, bez odpowiednich kwalifikacji, na niewielkim obszarze powoduje, że gospodarka regionu nie może stworzyć wystarczająco szybko miejsc pracy i wchłonąć bezrobotnych. Pracodawcy obawiają się zatrudniania osób, pomimo że aktualnie potrzebują siły roboczej, ze względu na trudność ich zwolnienia kiedy popyt będzie mniejszy. Dodatkowo również wpływ ma kryzys, jaki zawładnął światem Polsce nie widać jeszcze Naszczęście takich poważnych jego skutków, ale na wymienionych regionach polski zauważa się już niekorzystny wpływ kryzysu. Na takie dane statystyczne wpływa czasami ludzka zachłanność, ponieważ osoby pracujące nielegalnie mogą rejestrować się jako bezrobotne celem osiągnięcia korzyści z systemu pomocy społecznej, a osoby zdolne do pracy, którym niesłusznie przyznano zasiłki z tytułu niezdolności do pracy nie pracują choć są zdolne do pracy.

Ekonomia w pojęciu ogólnym jest działem nauki, który uświadamia i uczy nas jak racjonalnie i jednocześnie na wiele sposobów wykorzystywać dobra oraz zasoby naturalne, które nas otaczają. Następnie pokazuje jak wytworzone dzieła podzielić sprawiedliwie między ludźmi. Podstawowym pojęciem w ekonomii jest rzadkość dóbr. Ekonomia nazywa ten stan nieograniczonością potrzeb ludzkich. Jednakże głównym problemem jakim zajmuje się właśnie ekonomia jest ogół relacji, jaki zachodzi miedzy kupującymi a sprzedającymi, oraz wszelkie transakcje i interesy kształtujące rynek. Ekonomie można podzielić na dwie duże części: mikroekonomie i makroekonomię. Ta pierwsza zajmuje się zachowaniem indywidualnego konsumenta, przedsiębiorcy, handlowca, rolnika. Druga zaś skupia swoją uwagę na badaniu takich wielkości jak całkowity dochód gospodarki, odsetek osób zatrudnionych, przepływ kapitału. W ekonomii niedawno wykształciły się dodatkowo dwa działy. Pierwszym są międzynarodowe stosunki gospodarcze zajmujące się uwzględnieniem wpływu międzynarodowej wymiany handlowej na gospodarkę państwa. Drugim jest gospodarka światowa zajmująca się ię gospodarką całego świata jako jednego organizmu. Operuje się również pojęciem ekonomii pozytywnej, która jest naukowym i obiektywnym wyjaśnieniem funkcjonowania gospodarki oraz ekonomii normatywnej. Ta zaś tworzy sądy ekonomiczne oparte na subiektywnym systemie wartościowania. Ekonomia jest bardzo ważnym działem na świecie, dzięki któremu może istnieć i funkcjonować gospodarka. Gdyby jej zabrakło na pewno wszelki rozwój byłby nie możliwy. Poza tym ekonomia kształtuje w nas cechy umożliwiające później zapewnienie sobie bytu w życiu.